Historia kuszy


Prawdopodobnie pierwowzorem kuszy był łuk brzuszny znany w starożytnej Grecji zwany gastrafetes. Broń ta została pierwszy raz opisana przez Herona z Aleksandrii w I w. p.n.e. Gastrafetes był łukiem (prawdopodobnie kompozytowym) przytwierdzonym do prowadnicy wyposażonej w suwak z mechanizmem zapadkowym. Nazwa łuk brzuszny pochodzi od sposobu napinania – suwak opierano o ziemię, strzelec opierał prowadnicę o brzuch i pchając prowadnicę na suwak siłą swojego ciała napinał cięciwę.

Kusza była znana również w starożytnych Chinach w I w. p.n.e. w trzysta lat później została tam opracowana kusza powtarzalna.

W Europie kusza pojawia się we wczesnym średniowieczu bardziej jako broń myśliwska niż bojowa, zapewne ze względu na bardzo niską szybkostrzelność. Z czasem coraz częściej zaczęto jej używać w armii, a swój triumf osiągnęła podczas wypraw krzyżowych – strach przed zastępami kuszników wywołany pośród Saracenów przyczynił się do wzrostu popularności kuszy również w samej Europie.

Naciąganie kuszyPapież Innocenty II, zakazał ich stosowania. Kanon 29 Soboru Laterańskiego II uznał kuszę za "broń niegodną rycerza", zabraniając jej używania w wojnach przeciwko chrześcijańskim władcom i rycerzom, z wyjątkiem krucjat (zakaz został następnie potwierdzony przez papieża Innocentego III. Kościelne regulacje nie były jednak przestrzegane, zaś oddziały kuszników stanowiły cenną pomoc w wielu średniowiecznych bitwach. Ze szczególnym upodobaniem korzystali z nich królowie Francji, pod których dowództwem – w bitwie pod Crecy czy pod Azincourt – walczyły najemne oddziały kuszników genueńskich. Własny system walk wypracowali Polacy: ustawieni w szachownicę kusznicy strzelali szeregami – pierwszy płaskotorowo, drugi parabolą. W europejskich armiach kusznicy utrzymali się do XVI wieku, kiedy to upowszechniać zaczęła się broń palna – arkebuzy.(wikipedia.pl)

Dzisiejsze kusze wykonane są z nowoczesnych kompozytów i nie są tak silne jak te które były używane w średniowieczu. Współcześnie w Polsce potrzebne jest pozwolenie na posiadanie kuszy w odróżnieniu od większości krajów Unii Europejskiej gdzie zakupić i posiadać kuszę może każdy pełnoletni obywatel.